Αρθρογραφία

Είμαι μονογονέας και οι γονείς μου επεμβαίνουν στη προσωπική μου ζωή!

«Είμαι μια μητέρα τριών τέκνων. Η μεγαλύτερη είναι πρωτοετής φοιτήτρια και τα άλλα δύο παιδάκια είναι μικρά. Αντιμετωπίζω σοβαρό πρόβλημα με τους γονείς μου επειδή για λίγο καιρό μένω μαζί τους. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζω είναι ότι ανακατεύονται στα παιδιά και τα ρωτάνε διάφορα για τη προσωπική μου ζωή ενώ πετάνε υπονοούμενα για τον σύντροφό μου, με τον οποίο έχουμε σοβαρή σχέση και σκοπεύουμε να μείνουμε μαζί.

Με τα παιδιά μου που έχω μιλήσει δεν έχουν πρόβλημα μαζί του. Σας παρακαλώ δώστε μου λύση γιατίκ νομίζω θα τρελλαθώ. Δεν είναι άνθρωποι που μπορώ να κάτσω να μιλήσω μαζί τους. Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι εκτός από μητέρα είμαι και ένας νέος άνθρωπος που πρέπει να έχω και προσωπική ζωή. Τί να κάνω;»

Απαντάει η Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας-Συνθετική Ψυχοθεραπεύτρια κυρία Αντωνία Αντωνά

Αγαπητή φίλη,

Η πρώτη ερώτηση που μου έρχεται στο μυαλό σχετικά με αυτό που ρωτάς είναι ‘Γιατί σε απασχολεί τι λένε οι γονείς σου;’. Αμέσως μετά, μπορώ να αντιληφθώ ότι κάποια δυσλειτουργία στη σχέση σου μαζί τους σε βάζει σε αυτή τη διαδικασία και αυτό με τη σειρά του σε θυμώνει. Καθώς δεν γνωρίζω τις λεπτομέρειες της σχέσης σας, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι υποθέσεις, κάτι το οποίο δε θα σε βοηθήσει ιδιαίτερα.

Παρ’όλα αυτά, θα σπεύσω να σου πω ότι μία σχέση οποιασδήποτε μορφής, όταν δε βασίζεται στην ειλικρίνεια και στην αποδοχή αλλά στη συγκάλυψη της αλήθειας και την επίκριση, δεν είναι υγιής. Αν και δεν καταλαβαίνω το λόγο για τον οποίο συμβαίνει αυτό, φαίνεται να τους επιτρέπεις να έχουν λόγο στις δικές σου αποφάσεις και επιλογές.

Ακόμα και αν στο τέλος κάνεις αυτό που εσύ θεωρείς σωστό, είτε σχετικά με τα παιδιά σου είτε σχετικά με το σύντροφό σου, το γεγονός ότι μπαίνεις στη διαδικασία να τους εξηγήσεις, ενώ λες ξεκάθαρα πως δε μπορείς να συνεννοηθείς μαζί τους, καθώς και το γεγονός ότι βγαίνεις από όλη αυτή τη διαδικασία θυμωμένη, μου λέει πως ίσως είναι καιρός να πάρεις την απόφαση να διατηρήσεις μία πιο τυπική σχέση μαζί τους ή τουλάχιστον να μη μοιράζεσαι μαζί τους προσωπικά σου ζητήματα.

Αυτό στο δίνω σα συμβουλή μόνο προσωρινά, αφού ιδανικά αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να κόψεις τον ομφάλιο λώρο, έτσι ώστε σε κάθε περίπτωση -συμφωνίας ή διαφωνίας τους- να μπορείς να προχωράς όπως εσύ θεωρείς καλύτερο για εσένα και την οικογένειά σου και κυρίως χωρίς τα άσχημα συναισθήματα που περιγράφεις ότι ακολουθούν.

Ο δρόμος που θα επιλέξεις να ακολουθήσεις εξαρτάται από τη δική σου διάθεση για αυτοβελτίωση, δηλαδή η απομάκρυνση από τους γονείς θα αποτελέσει μία λύση αποφυγής, εύκολη αλλά χωρίς διάρκεια, ενώ το πιο βαθύ ψάξιμο θα απαιτήσει από εσένα μία πιο βαθιά επένδυση αλλά πιθανόν θα σου δώσει τη γαλήνη που αναζητάς. Ό,τι και να αποφασίσεις, να έχεις σα γνώμονα τον εαυτό σου και τα παιδιά γιατί τελικά οι όποιες συνέπειες – θετικές και αρνητικές- εσάς θα επηρεάσουν.

Σου εύχομαι καλή χρονιά και παραμένω στη διάθεση σου για οτιδήποτε περαιτέρω.

Σελίδες