Αρθρογραφία

Είμαι παντρεμένη αλλά γνώρισα άλλον και περνάω υπέροχα μαζί του. Τί να κάνω;

«Με λενε Γιάννα και ειμαι 35 χρονών. Τον άντρα μου τον γνώρισα πρίν 4 χρόνια, τον ερωτεύτηκα, τον αγάπησα όσο κανέναν. Δεν με πείραξε στιγμή που ήταν άνεργος και είχε 2 παιδιά από τον προηγούμενο γάμο του. Τα αγάπησα τα παιδιά του, σαν δικά μου παιδιά, μέχρι που τα έπαιρνα στο εξοχικό του, όταν εκείνος δούλευε. Το μόνο που ζητούσα ήταν ένα Σαββατοκύριακο για εμάς.

Τον πρώτο χρόνο με αγνοούσε όχι με άσχημο τρόπο αλλά με έκανε να νιώθω τύψεις. Δεν μέναμε κανένα Σαββατοκύριακο μόνοι μας και δεν ήθελε να βγαίνω με φίλες μου να ξεσκάσω λίγο, να αποφρτιστώ κι εγώ. Προέκυψαν πολλές δυσκολίες αλλά ενωθήκαμε και αγαπηθήκαμε ακόμα πιο πολύ.

Τον περσινό Σεπτέμβρη ήρθε να μείνει μαζί μας η μεγάλη του κόρη. Τη δέχτηκα με χαρά έκανα τα πάντα για εκείνη, έβαλα τον εαυτό μου σε δεύτερη μοίρα. Φέτος όμως τον Σεπτέμβρη γύρισε ξανά στη μαμά της και αυτό μας τσάκισε ψυχολογικά. Από εκεί αρχίσαν τα προβλήματα, μαλώναμε έντονα είχε συνέχεια νεύρα και του έφταιγαν όλα μαζί με τα χαράτσια, τις εφορίες και όλα τα οικονομικά του που δεν πήγαιναν καλά, οπότε είναι συνέχεια με ένα κομπιουτεράκι και ένα μπλοκάκι να γράφει και να σβήνει.

Τον έχω στηρίξει πολύ όλα αυτά τα χρόνια και μου λέει συνέχεια «αν εσυ εισαι δυνατη θα κρατηθω και εγω». Ναι αλλά εγώ πόσο θα κρατηθώ; Ώσπου έπεφτα, έπεφτα, άδειαζα, μέχρι που έφτασα πάτο. Και εκεί γνώρισα άλλον. Νιώθω υπέροχα, περνάω υπέροχα μαζί του και όταν είμαστε μαζί νιώθω σαν να είμαι άλλη. Ότι δεν είμαι παντρεμένη. Δεν έχω τύψεις.

Είμαι τόσο μπερδεμένη, τον άντρα μου τον αγαπάω αλλά νιώθω να αργοσβήνω σε αυτό το γάμο και του έχω μιλήσει τόσες φορες ρε γαμώτο.Τί να κάνω;»

Γιάννα

Απαντάει η Σύμβουλος Σχέσεων κυρία Βίκυ Κάουλα

Αγαπητή φίλη,

Διαβάζοντας το μήνυμά σου από όσα αναφέρεις σχημάτισα την εικόνα ενός ανθρώπου που δίνει πολλά στους άλλους, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα και τον εαυτό του εάν χρειαστεί. Δεν θα μπω σε υποθέσεις για ποιο λόγο μπορεί να συμβαίνει αυτό, αλλά όταν αυτό γίνεται, έρχεται κάποια στιγμή που ο καταπιεσμένος εαυτός μας επαναστατεί και ψάχνει να βρει το χώρο του και να ικανοποιηθεί.

Θεωρώ, λοιπόν, ότι όλα όσα περιέγραψες δείχνουν ότι κι εσύ έφτασες στα όριά σου και ξεπέρασες τις αντοχές σου και ψάχνεις να βρεις κάτι που θα σε κάνει να νιώσεις καλά, να απαλλαγείς από τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις σου, με άλλα λόγια να ξεφύγεις.

Είναι κρίσιμο το σημείο που βρίσκεσαι, γιατί από τη στάση που θα κρατήσεις και τις επιλογές που θα κάνεις θα κριθεί το πώς θα συνεχιστεί η ζωή σου. Και σε αυτή την περίοδο οι αποφάσεις πρέπει να είναι καθαρά δικές σου.

Προτείνω, λοιπόν, να σκεφτείς πολύ σχετικά με το τι θέλεις για σένα, ποιες είναι οι ανάγκες σου, ποιες είναι οι επιθυμίες, πώς θέλεις να ζήσεις από εδώ και πέρα. Δες πώς θέλεις να είναι οι σχέσεις σου και ποιες είναι οι απαιτήσεις σου από αυτές. Σημείωσε τι θέλεις από το σύντροφό σου και ποια χαρακτηριστικά θέλεις να έχει.

Αφού δεις, λοιπόν, τι θέλεις σκέψου επίσης με ποιους ανθρώπους από όσους είναι τώρα στη ζωή σου θέλεις να συνεχίσεις να είσαι, ποιους νιώθεις κοντά σου, ποιους αγαπάς, ποιοι καλύπτουν τις ανάγκες σου, όπως τις έχεις ήδη δει, και σε ποιο βαθμό.

Καλό θα είναι να τα σημειώνεις όλα αυτά ώστε να τα έχεις μπροστά σου. Θα διαπιστώσεις πολλά πράγματα που ήξερες και άλλα που δεν σου είχαν περάσει από το μυαλό, τόσο για σένα όσο και για τα άτομα που σχετίζεσαι.

Στη διαδικασία αυτή θα πρέπει να είσαι ανεπηρέαστη, χωρίς εξωτερικές πιέσεις, παραινέσεις ή σειρήνες, να είσαι απόλυτα ειλικρινής με τον εαυτό σου, ακομα κι αν δεν σου αρέσει κάτι που διαπιστώνεις.

Νομίζω ότι εάν κάνεις όλη αυτή τη δουλειά θα ξεκαθαρίσει το τοπίο και θα μπορέσεις να πάρεις αποφάσεις.

Στη διάθεσή σου για οτιδήποτε περαιτέρω.

Να είσαι καλά.

Σελίδες